fbpx

Hoe ben ik zo zwaar geworden?

Ik durf er bijna niet naar te kijken maar moet wel. Het geeft me een goed gevoel en toch ook een beetje beschamend dat ik mezelf niet veel eerder onder handen heb genomen. Misschien vond ik het wel goed zo en was er tevreden mee? Nee als ik me dan bedenk hoeveel verschillende soorten diëten en “wondermiddeltjes” heb geprobeerd was ik echt niet tevreden en gelukkig. En hoe ongelukkiger ik me voelde hoe meer ik ging eten en drinken.
Maar tot mijn 19e had ik toch echt een figuurtje waar andere toendertijd enorm jaloers op waren en ik de afgelopen jaren zo naar terug verlangde en bij me zelf dacht van:
" Ooh ik zag er ooit zo uit, dat kan ik makkelijk weer voor elkaar te krijgen.”
Natascha 19 Jaar

Maar ik vind het eten en drinken en de gezelligheid die erbij komt zo leuk. En nu nog steeds kan ik echt genieten of is het wel genieten? Is het niet gewoon iets psychisch? Een stofje die vrij komt in je hersenen zodra er hapjes en drankjes voor me neus komen te staan? Maar daarover een andere keer.

Gezellig of ongelukkig?

Ik ging al vroeg samenwonen met mijn toenmalige vriend en uiteindelijk de vader van mijn oudste dochter. Hij was een sportman kwam uit een sportfamilie en sportte dan ook bijna dagelijks. Maar met dat dagelijkse sporten had hij natuurlijk ook de nodige calorieën nodig dag in en dag uit. Plus dat er in ons huisje aardig wat weg werd geblowd wat de nodige dagelijkse vreetbuien opleverden. Dus je raad het al hoeveel eten er per dag doorheen ging. Maar omdat ik ook eten met gezelligheid associeer ben ik gewoon alle momenten wanneer mijn vriend at gezellig mee gaan doen.
Ik probeerde overdag dan wel voor zover ik toen dacht gezond te eten maar ’s avonds ging dat dan ook zeer vaak de mist in. Plus dat je vroeger hele andere opvattingen had over ‘gezond’ eten.
Wat natuurlijk ook niet echt hielp was dat we een appartement hadden recht boven het uitgaansgebied van Almere. Elke dag en vooral in het weekend hadden we veel vrienden over en weer kwam de gezelligheid gepaard met de nodige alcohol plus het eten dat allemaal thuisbezorgd werd op latere tijdstippen. Velen pizza’s, spareribs en shoarma schotels passeerden de revue. Bedenk dat dit natuurlijk tijdens of na de ‘gezellige’ drinkavondjes gebeurde wat dus betekende dat we gewoon al avond gegeten hadden.
Een andere valkuil waar ik vele malen inviel waren de porties die opgeschept werden of gekookt werden. Dus ook als je al een bord op had ging je gewoon gerust een tweede portie opscheppen of lekker ‘gezellig’ prikken als de pan nog op tafel stond.
Dit waren de avonden en nachten waarvan ik niet hoefde te werken of terug kwam van me werk. Op me werk ging het er net zo aan toe. Wij collega’s onder elkaar presteerden het om met z’n allen 2 schalen vol met gehaktballen weg te eten nog voordat ze de kans kregen om af te koelen.
Ik stond achter de bar op het plein waar we woonden en mijn vriend stond aan de deur. Onze relatie werd daar niet beter op. Natuurlijk begon ik de breedte in te groeien en hoe meer hij ging zeggen dat ik moest gaan sporten hoe meer ik juist ging eten. Ik weet niet of ik de enige ben maar hoe meer iemand gaat vertellen dat ik iets MOET gaan doen hoe minder ik het wil en waarschijnlijk ook niet van plan ben om het te gaan doen.
Wat ook nog erger ging tegenwerken is dat er natuurlijk steeds meer leuke, ‘slankere’ meiden om hem heen gingen staan waardoor ik jaloerser en dus ook onzekerder en uiteindelijke ongelukkiger werd.
Daar ging ik dus van een meisje die rond de 56 kg woog naar ineens die ‘gezellige’ dikke vriendin van 85 kg.